El odio que das, de Angie Thomas

 É un libro que fala principalmente do racismo e do movemento “Black Lives Matter”.

A súa protagonista, Starr, ve morrer ao seu mellor amigo Khalil a mans dun policía. A partir de ahí comeza unha loita interna consego mesma, rememorando unha e outra vez a escena, culpándose a sí mesma de que os detectives non crean que o seu compañeiro sexa culpable ou aguantando ter que oír que Khalil era traficante.

Pero, ademais, este libro conta con unha subtrama na que se fala sobre as pandillas e os traficantes no barrio de Starr. O seu propio pai é un expandilleiro que, coa pouca influencia que lle queda, consegue protexer aos seus fillos. Por último tamén destaca o tema do abuso doméstico na familia dun pandilleiro, que agrede á súa muller e ás súas fillas.

É increíble a vida tan distinta que tes que sufrir por non ter a pel clara, que teñan que enseñarte a como debes comportarte ante un policía armado e que, ademais, as persoas que te discriminan sexan responsables da túa situación.

Por María, 4º ESO

SWEET SIXTEEN, de Annelise Heurtier

Na primeira reunión do Club de Lectura deste curso, conversamos sobre Sweet Sixteen, libro escrito por Annelise Heurtier.
 O libro conta a historia de nove nenos e nenas de cor, que comezaban a escola nun instituto de blancos, na Alabama dos anos 50. A historia está baseada nun feito real. O relato é contado por dúas desas rapazas, unha de cor, Molly e outra branca, Grace, que nos contan a historia desde dous puntos de vista diferentes.
 O feito de que a historia fose de base real impresionounos moitísimo, pois ao entrar os nove nenos no instituto, atópanse coa oposición da maioría dos compañeiros, thumillábanos, perseguíanos… A parte de tomar conciencia deste período, do longo camiño e loita da xente de cor pola igualdade, tamén nos demos conta de como, se ves as cousas do outro lado, se tes un pouco de empatía, podes cambiar a opinión sobre calquera aspecto da vida, como é o caso de Grace.
 Un libro moi recomendable que suscitou moitas discusións, mesmo sobre como damos por feito opinións e actuacións deste século, e que a loita pola igualdade foi moi difícil e lenta para aqueles que non tiñan acceso ao poder.
 Patricia (3º ESO)

SWEET SIXTEEN, de Annelise Heurtier

Baseada nos Nove de Little Rock (Arkansas), nos anos 50 en Estados Unidos, narra un mesmo feito, a integración dos rapaces de cor nos institutos do sur de EE:UU, dende as perspectivas de dúas rapazas de dezaseis anos, que pese a habitar na mesma cidade, viven mundos completamente distintos. Grace é unha rapaza de boa familia, cunha vida fácil e resolta, cuxo maior problema son os estudos, a súa apariencia e a popularidade. Por outra banda temos a Molly, que vive cada día as discriminacións típicas da época contra a xente negra, que ten que soportar ser menospreciada constantemente, e non ten permido mesturarse co resto da sociedade.

Sin embargo, están destinadas a coñecerse dende que Molly se presenta voluntaria para un proxecto, que trata de igualar a educación para ambos enviando a unha escola de brancos a un grupo de rapaces negros. Así, durante todo o verán, Molly, igual que o resto dos seus compañeiros sofre numerosos insultos e ameazas. Finalmente, a pesar de todos os esforzos de outra xente para evitalo, chegan á escola, pero incluso ahí sofren gran cantidade de abusos por parte dos seus compañeiros. Sin embargo, Molly é capaz de obter a forza necesaria para seguir adiante, pensando o gran paso que ese xesto significa para os seus dereitos e os de miles de persoas máis.

Pola súa parte, co comezo da escola, Grace segue coa súa vida cotiá, e intentando constantemente de conquistar ao irmán dunha das súas amigas. Eso sí, prestando atención ao mal trato que reciben os novos compañeiros, cousa que lle chama atención, pois a pesar do desprezo que lle foi inculcado, non é capaz de entender a qué se debe ese odio contra persoas que non fixeron nada malo. Segundo vai pasando a historia, e ao presenciar a situación tantas veces, decide apoiar á causa con pequenos xestos como unha sonrisa, ou tan só un simple hola, pero que leva a contraria aos pensamentos racistas do resto de persoas, pero ao final da historia sofre as consecuencias.

Este libro, que está baseado nunha historia real, fíxonos pensar que aínda hoxe moita xente sofre ataques racistas, únicamente debido á cor da súa pel. Pero, fai pouco máis de cincuenta anos, non se reducía aos ataques verbais, e a veces incluso físicos de certas persoas, senón que era un acoso e marxinación levado a cabo por todo o resto de persoas. Molly ensinanos o importante que é a loita polos dereitos e pola igualdade, ademáis dunha inxustiza que foi real fai tempo. Con Grace, decatámonos da importancia que ten un só xesto a favor dunha causa, e que o maltrato non debería ser aceptado contra ninguén, sin importar se é da nosa nacionalidade, xénero, cor de pel…

 Por Alba, 4º ESO

Matar a un ruiseñor, de Harper Lee

Esta semana no club de lectura tivemos a marabillosa oportunidade de ler unha das novelas máis incribles do século XX: Matar a un Reiseñor, de Harper Lee. En xeral a todos gustounos este libro debido a que se critican posturas como o racismo ou a inxustiza. 

No libro, Atticus Finch é un avogado que vive nunha pequena cidade do Alabama dos anos 30. É viúvo e pai de dous nenos pequenos. A pesar do ambiente racista que se respira no pobo, Atticus decide defender a un mozo negro da acusación de violar a unha muller branca. Simultaneamente a esta historia, os fillos de Atticus (a pequena Scout, narradora da historia, e o seu irmán Jem) investigan ao seu modo sobre o seu misterioso veciño Boo Radley un mozo enfermo mental que viviu encerrado durante anos e ao que ninguén viu desde que era pequeno. Todo o que rodea a Boo está cuberto por unha aureola de misterio. A todo isto Atticus vai ensinando á pequena a non xulgar á xente polas aparencias e a tratar a todas as persoas sen prexuízos. 

A figura de Atticus Finch é o arquetipo de home xusto e coherente, e de bo pai, que sempre fai o que considera que é o seu deber, a pesar das dificultades. No libro que lemos, entrevese que co tempo Scout soubo descubrir o gran home que foi o seu pai, e ao que quizais (por ser unha nena aínda) non sabía valorar entón. Non esquezamos que esta novela presenta resgos autobiográficos da autora. 

No club, a historia fascinounos a case todos, sobre todo polo papel do protagonismo, ao ser capaz de “ir en contra corrente” nunha sociedade machista, desigualitaria e opresora como era a dos estados sureños dos EEUU da época.

Por Daniel Rguez, 1º BAC

Exogamia 3.0, de Ramón Caride

En Exogamia 0.3, Ramón Caride, un profesor de bioloxía, narra en seis breves relatos un futuro marcado polo triunfo do neoliberalismo e, como consecuencia, polas desigualdades económicas e sociais, afondadas co desenvolvemento da biotecnoloxía, así como polo afán de poder e o consumismo máis esaxerado. Esa sociedade futura presenta un mundo arrasado que, para pervivir, debeu evolucionar moi rapidamente recorrendo á biotecnoloxía, pero tamén a un incremento dos desequilibrios entre ricos e pobres.

Cando nos reunimos no club de lectura dos maiores para falar deste libro a discusión pronto derivou cara os conflitos éticos que podían extraerse da lectura. Os rapaces criticaron sobre todo, amosando unha gran capacidade de análise, o feito de que puidese existir unha pastilla para esquecer os recordos máis dolorosos, para eles iso modificaría quen ti eras, xa que, pensaban, tódalas túas vivencias conforman a personalidade e por iso non entendían que alguén quixese “resetear” á súa memoria.

Na reunión relacionamos un dos relatos do libro coa película, de 2005, La Isla, protagonizada entre outros por Ewan McGregor e Scarlett Johansson. Se non a vistes e queredes saber dela premede no enlace para poder ver un resumo do argumento. Se non a vistes e queredes saber dela, premede no enlace para poder ver un resumo do argumento.

 

E se queredes saber algo máis sobre o futuro da biotecnoloxía podedes visualizar este brevísimo  video:
 

¡Qué blanca tan bonita soy!, de D. Verroen

    Hoy ha echado a andar nuestro club, el de profes. Un club que nace para compartir lecturas, las mismas que hace nuestro alumnado: la denominada “literatura infantil y juvenil”. Quizá la idea surgió por esa necesidad que tenemos de tratar de entender y saber lo que ellos leen para tratar de acercarnos  y de conocer sus gustos, lo que les emociona o les produce rechazo.

Mapa del tráfico de esclavos desde 1500-1900

    Hemos comenzado con cierto nerviosismo y mucha ilusión, porque desconocemos qué nos a va a deparar cada lectura, qué interpretaciones hará cada una, si el libro elegido gustará, si nos sentiremos cómodas, si perderemos el pudor a hablar en alto de lo que hemos sentido, de los que hemos pensado, de lo que nos ha evocado…

    En nuestra primera sesión, hemos comentado Qué blanca tan bonita soy, del escritor D. Verroen, que obtuvo varios premios de literatura infantil. En él se cuenta, la historia de una niña de 12 años a la que por su cumpleaños le regalan un esclavo negro. A todas nos sorprendió que, bajo esa lectura con una forma tan sencilla, breve y tan cercana al verso, se desplegaran una serie de personajes que bien merecen esa expresión de “blanco sobre negro”.

Porque los blancos aparecen retratados, siempre desde el punto de vista de la niña, como crueles, violentos, racistas, unos cristianos hipócritas que, al mismo tiempo que leen la Biblia, no tienen ningún reparo en insultar, herir o asesinar.

    Inevitablemente, surgieron preguntas: ¿es adecuado para un lector infantil?, ¿qué imagen tenemos y tiene nuestro alumnado de África?,  ¿por qué el autor no emite ningún juicio moral sobre esa situación que describe?, ¿qué conocen nuestros alumnos sobre este tema?, ¿realmente se ha erradicado la esclavitud en nuestros días?

Quizás esperábamos un final feliz, pero eso sería negar las evidencias.

Nunca pensamos que un libro tan breve, nos iba a dar tanto que hablar.