Mostrando entradas con la etiqueta África. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta África. Mostrar todas las entradas

viernes, 26 de febrero de 2021

El corazón de las tinieblas, de J. Conrad

 


É unha novela gráfica de Miguel&Godart, que está adaptada a novela de Joseph Conrad. Iste exemplar, é unha das grandes obras do século XX e narra a través de ilustracións, a historia do valente Charles Marlow, que emprende unha viaxe dende Londres até o corazón das escuras augas do río Congo (África), para o salvamento e búsqueda do comerciante e colonizador máis importante de marfil, o señor Kurtz, que cae enfermo e desorientase; ademais, publica un escrito onde explica como ‘’civilizar’’ os africanos, onde se atopan comentarios racistas sobre a eliminación das persoas do continente africano. 
Miguel&Godart, mediante ista novela gráfica fan unha forte crítica sobre a crueldade dos colonos hacia os nativos e do imperialismo occidental. A reunión e comentario desta novela gráfica realizouse o 24 de febreiro de 2021, e en xeral, gustounos a todas as participantes do Club de Lectura. 
 Por Patricia , 4º ESO

jueves, 19 de diciembre de 2019

En el corazón de las tinieblas,

No Club, nesta ocasión limos unha adaptación realizada polo guionista Stéphane Miquel e o Debuxante Loïc Godart da novela 'El corazón de las tinieblas', escrita por Joseph Conrad no século XX. 
 Narra a viaxe do mariñeiro Charles Marrow dende Londres ata o centro do Congo, levado polas ansias de coñecer a Kurtz, un dos máis significativos comerciantes de marfil da época. Conrad busca facer, mediante esta viaxe realizada polo seu protagonista, unha forte crítica á brutalidade do imperialismo occidental e á crueldade dos colonos cos nativos, os cales eran considerados inferiores e obrigados a facer traballos forzados. 
O relato foi inspirado no medio ano que pasou o autor nese mesmo lugar, xa devastado pola colonización do rei de Bélxica Leopoldo II. Aos membros do clube de lectura pareceunos unha novela gráfica que, a pesares de ter moitas imaxes, foi de difícil comprensión, o que causou un gran impacto debido a que non estamos acostumados a ler este tipo de libros. 
Tamén se falou que coa imaxes e as cores utilizadas nelas, pretendíase reflexar a barbarie do colonialismo europeo en África, como o tratamento recibido por parte dos colonos hacia os nativos africanos. Outro aspecto foi a posición do protagonista, o cal era un personaxe máis consciente do que estaba a pasar, pero a súa vez pensa que non pode facer nada.
 E ,por último, falouse de que a muller era representada de diferente maneira dependendo da cor da súa pel, representando a realidade da sociedade da época. En definitiva gustoulles pero a complexidade da novela dificultou para algúns o entendemento da mesma. 
 Alba F. 2°BAC

martes, 5 de marzo de 2019

Na cerna da selva, de Pere Tobaruela

    El libro, que podemos verlo representado en la gran pantalla en una historia muy parecida titulada Gorilas en la  niebla, narra la historia de un niño llamado Xiao, de 16 años, el cual gana un premio gracias a un trabajo sobre jabalíes que realiza en la escuela. Dicho premio consiste en una estancia de poco más de un mes en la selva africana, junto a la conocida Dian Fossey, quien lleva intentando proteger a los gorilas durante muchos años.
    En esta novela, nos encontramos con escenas de suspense, aventura y aprendizaje; pero, sobre todo, con la realidad.

    Se busca la comparación entre dos civilizaciones con poco en común: la desarrollada civilización europea u la desconocida africana, esta última llena de peligros y miedos, que serán vividos por los personajes de esta historia.  Se hace hincapié también en el significado de la verdadera amistas entre personas de diferentes culturas, como sucede con Xiao y el niño pigmeo, el cual protege siempre al protagonista, hasta con su vida.

    La película, Gorilas en la niebla, está también basada en la vida de Dian National Geographic Society le diera su apoyo, pero pronto la complicada situación política la obligó a trasladarse a Ruanda, lugar en el que transcurre la acción- para continuar allí sus investigaciones. La película acaba de una forma inesperada y trágica.
Fossey, quien luchó e hizo todo lo posible por mantener a salvo a los gorilas de montaña de África, aunque esto le llegó a repercutir en su propia vida. La protagonista logró, en la vida real, que en 1966 la
Por Alba, 1º BAC

martes, 30 de octubre de 2018

El corazón de las tinieblas, de Miquel&Godart

      Na primeira reunión deste novo club que relaciona historia e literatura, limos unha adaptación libre realizada polo guionista Stéphane Miquel e o Debuxante Loïc Godart da novela 'El corazón de las tinieblas', escrita por Joseph Conrad no século XX. Narra a viaxe do mariñeiro Charles Marrow dende Londres ata o centro do Congo, levado polas ansias de coñecer a Kurtz, un dos máis significativos comerciantes de marfil da época. Conrad busca facer, mediante esta viaxe realizada polo seu protagonista, unha forte crítica á brutalidade do imperialismo occidental e á crueldade dos colonos cos nativos, os cales eran considerados inferiores e obrigados a facer traballos forzados. O relato foi inspirado no medio ano que pasou o autor nese mesmo lugar, xa devastado pola colonización do rei de Bélxica Leopoldo II.
Esta obra incitouno a facer unha importante reflexión sobre a escasa liña que separa a civilización da barbarie e loucura provocadas pola ambición desmesurada reinante no colonialismo europeo en África. Ambición que obrigou aos nativos a vivir en estado de sumisión absoluta respecto aos forasteiros. A pesar de ser unha novela gráfica con debuxos que axudan a entender a situación na que se sucede a trama, a complexa linguaxe utilizada nesta dificulta a súa comprensión e pode chegar a ser un problema no disfrute da historia, aínda que a nós gustounos e impactounos como unha novela gráfica é quen de resumir e dar a entender a situación que o Imperialismo europeo creo nos países dominados.
Por Carlota, 1º BAC

martes, 24 de octubre de 2017

El secreto del fuego, de H. Mankel

Bueno, empezamos un curso novo con novas e moi interesantes lecturas. Desta volta comezamos a ler o libro do autor sueco Henning Mankel, moi coñecido polas súas novelas protagonizadas polo inspector Kurt Wallander, El secreto del fuego, unha obra de superación das máis fermosas que leramos.
 Nesta obra nárrasenos a vida dunha moza dun poboado moi pobre de Mozambique chamada Sofía, que, por desgraza, ve a súa vida truncada ao pisar unha mina antipersona, pero, aínda con todo na súa contra, consegue saír cara diante. É pois, no fondo, unha denuncia das duras condicións de moitos nenos afectados polas consecuencias das guerras en África.
 O que fai esta novela tan sumamente adictiva, que fai que te metas na pel de Sofía e chegues a imaxinar como se sinte, é que este libro está baseado en feitos reais, pois o autor confirma que coñece a Sofía e que por medio desta novela quere contar a súa historia. 
 A todos conmoveunos por suposto Sofía, pero tamén algúns dos personaxes que axudaron á nosa protagonista ao longo da súa historia. 
 Para que aprendas máis do problema que sofreu a nosa protagonista, Sofía, aquí tes un documental no que se explica brevemente a situación derivada do uso de minas antipersonais en diferentes países do mundo, entre eles Mozambique.



 Por Abraham, 1º BAC

martes, 21 de febrero de 2017

La flor púrpura, de Chimamanda Ngozi Adichie

Chimamanda Ngozi Adichie es una joven autora nigeriana que se traslada a Estado Unidos para completar sus estudios. Su primera novela es la que nos ocupa, La flor púrpura, obra de gran aceptación y muy bien acogida por la crítica. 
 La obra se desarrolla en la tierra de Chimamanda, Nigeria, y, a través de la primera persona narrativa, la joven de quince años, Kambili, nos relata la historia de su familia, en un ambiente de inestabilidad política.
 La familia de Kambili disfruta de un privilegiado nivel económico. Ella y su hermano mayor, Jaja, viven en una lujosa casa y asisten a un buen colegio. El padre es un respetado hombre de negocios en Enugu, población en la que residen. 
 Todo parece transcurrir con normalidad, sin embargo, sufrimos con la protagonista la férrea dictadura a la que el padre, Eugene, somete a su mujer y a sus hijos. El fanatismo católico y enfermizo del padre se refleja en la atmósfera familiar intolerante y claustrofóbica. En una ocasión, Kambili nos muestra a su padre “agitando el cinturón y lanzándolo contra madre, contra Jaja y contra mí mientras mascullaba que el diablo no lograría vencer”. Sirva como ejemplo de barbarie este castigo atroz que soportan “por comer diez minutos antes de la misa”. Otras razones similares esgrime el padre para exhibir su cruel brutalidad (por no ser la primera de la clase le escalda los pies a Kambili, derramando agua hirviendo de una tetera; le da una salvaje paliza por tener el retrato de su abuelo “pagano”…).
 La aculturación se observa en este intransigente padre que repudia a su propio padre, Papa-nnukwu, “por ser pagano y dedicarse a adorar a dioses de madera y de piedra”. Eugene rechaza radicalmente los patrones de su cultura de origen, la nigeriana, la de los igbo. Los jóvenes tienen prohibido convivir con su abuelo y sus tradiciones africanas. A través del abuelo, la autora critica duramente la pérdida de identidad del pueblo igbo. Cuando el territorio nigeriano fue ocupado por los británicos, los pueblos aborígenes fueron víctimas de un lento exterminio cultural. Chimamanda se preocupa de reflejar la cultura nigeriana a través de la lengua igbo que aparece diseminada a lo largo de la novela, las costumbres, las comidas, los olores, las flores, en suma, la “flor púrpura” (hibisco púrpura) que simboliza la libetrad, la individualidad.
 La visita de los jóvenes Jaja y Kambili a Nsukka, población en la que vive tía Ifeoma (hermana del padre) con sus tres hijos, supone una ruptura con su vida anterior en Enugu. Aquí aprenden y comprenden la tolerancia, la alegría, la pobreza compartida, la libertad…
 Al regresar de nuevo a su casa en Enugu, el cambio de mentalidad de los jóvenes ya no puede detenerse. Algo muy importante había transformado sus vidas. Tenían otra visión del mundo, otra perspectiva antes desconocida para ellos. Y es, precisamente, esta nueva percepción la que desencadena el final trágico de la novela.

domingo, 14 de diciembre de 2014

Cine e Literatura: Na cerna da selva, de Pere Tobaruela

Para rematar o trimestre, limos un libro que nos remonta a unha realidade lonxana: África. Un continente moi descoñecido para a maioría do alumnado.
A través das peripecias de Xiao, o protagonista, achegámonos á historia de Ruanda, á súa espléndida xeografía, aos hetereoxéneos habitantes deste país tan atractivo, ás súas culturas e linguas... Da man de Dian Fossey, famosa investigadora da vida dos gorilas de montaña, coñecemos os perigos e as crueldades que padecen estes animais por parte dos cazadores furtivos e os intereses que moven o mercado negro.
É unha historia de descubrimiento, un rapaz de 16 anos atopa "na cerna da selva", o medo, a morte, a maldade e tamén o verdadeiro significado da amizade.
Que mellor película par acompañar esta breve pero inquietante novela que Gorilas en la niebla.
Con literatura, cine e un pouco de turrón rematamos esta primeira parte do curso.