domingo, 6 de junio de 2021

Ninfa rota, de A. Gómez Cerdà

 


Este libro relata a historia de Marina, unha rapaza adolescente, que sente unha voráxine de emocións pola súa relación obsesiva co seu noivo, Eugenio. A súa repentina ruptura complica moito as cousas e fai que a protagonista se obsesione tentando comprender o motivo polo que a deixou. Esta relación deixa ver claramente a súa toxicidade: por un lado temos a unha persoa controladora e manipuladora, que o que máis lle importa é o seu propio ego, e por outra, alguén que está experimentando moitos cambios psíquicos e que crea unha forte dependencia emocional da outra persoa. Eugenio claramente a ameaza, insulta e afasta das súas amizades, sobre todo de Nerea, a súa mellor amiga, que veu o que el estaba a facer coa súa amiga e declaroulle a guerra. Marina fai tantas cousas por compracelo que acaba nun estado case paranoico, case ao punto de mirar cara ambos lados para comprobar que el non pode ver as accións que realiza no seu día a día, por se puideran chegar a non gustarlle. Ela non é quen de recoñecer o maltrato sufrido libremente, polo que desfoga nun diario que escribe e moi frecuentemente, estes sentimentos de medo pódense ver nos seus soños, nos que somos testemuñas das interacción de dous personaxes, unha ninfa e un fauno, trasuntos dela e de Eugenio. Nestes soños a ninfa síntese empequeñecer fronte ao fauno, a quen dice querer pero é notable que lle inspira medo. 
 Dende o meu punto de vista, é unha novela moi necesaria que pode axudar a abrir os ollos á moitas persoas e darse conta da realidade na que viven, para así poder saír dela. O estilo de Gómez Cerdá é claro e conciso, como escribiría unha moza que ronde a adolescencia, e isto beneficia que o ritmo da novela sexa rápido e atrapante. 

No club de lectura foi un libro que agradou a todo o mundo, e moitos puideron sentirse identificados porque coñecían unha relación así ou a viviran nas propias carnes. Moitas veces non romántica, senón que este tipo de abusos poden ocorrer e todo tipo de relacións, como as de amizade.

Por Beatriz, 3 º ESO

jueves, 3 de junio de 2021

Horror. Rebelión en la huerta, da autora Madlena Szeliga e a ilustradora Emilia Dziubak

 

     O libro titúlase Horror e iso xa o di todo. Estamos ante una novela de misterio y de terror: hai un asesino, unha vítima, un móvil, un fatal desenlace… E, sen embargo, trátase de froitas e verduras.

´
     Ata este momento non nos decatáramos de que quizais as plantas teñan un sistema neurolóxico, sentimentos, dor. Podería padecer de humillación o reino vexetal? Temos a absoluta certeza de que Madalena Szeliga, a autora, así o cre. Podemos dicir que neste libro asistimos boquiabertos aos asesinatos máis crueis da historia da humanidade – hai uns 600 millóns de vexetarianos- aínda que as fermosas ilustracións de Dziubac intentan que o esquenzamos. A parodia de Horror é burlesca pero sincera. Cun humor sarcástico, denuncia a terrible explotación dos recursos da Terra e fainos desconfiar dun mundo que tira á basura toneladas de alimentos cada día e permite que enormes extensións de bosques sexan arrasados para que grandes terratenentes se enriquezan. Non hai dereito! Vivan os vexetais libres!!!

miércoles, 28 de abril de 2021

Un hilo me liga a vos, de Beatriz Giménez de Ory


Dende tempos inmemoriais a mitoloxía grega ten sido unha fonte inesgotable de recursos para a cultura en xeral. E non só para as artes e as letras, senón tamén, e cada vez máis, para a ciencia, con denominacións de enfermidades, fitónimos, elementos químicos, topónimos ou obxectos de todo tipo na vida cotiá que derivan dos nomes de deuses e heroes. 
 Por este motivo sempre consideraremos oportuno que o noso alumnado se ilumine con esas lecturas guiadas a través dun tempo mítico cuxas ensinanzas son universais e intemporais, dado que todos os mitos son narracións fundamentais que intentan dar respostas ás grandes preguntas da humanidade. 

 Por iso recomendamos o libro de Beatriz Giménez, que rezuma audacia en prosa e verso. Os mitos, neste caso, amósanse ben vencellados ás ilustracións e aos poemas como un todo, e iso o alumnado percíbeo. Deste xeito, foron quen de disfrutar moito coas lecturas e coas imaxes, descubrindo heroes e heroínas, monstros e divinidades que falan de amores e desamores, de rivalidades e de tristuras. E fiando, fiando, sobre todo, como di a autora, neste libro descubrirás que en realidade fala de ti.

martes, 13 de abril de 2021

Lo que pensamos, lo que hicimos, de Lea-Lina Oppermann

Este libro trata sobre un atentado en el cual una mujer armada (exalumna y disfrazada de hombre) consigue acceder a la clase de matemáticas de un curso de alumnos, quien ella previamente conocía perfectamente. La mujer obliga a los alumnos presentes a cumplirle varios deseos relacionados con la vida personal de los alumnos, para una vez leído el último deseo suicidarse. El libro nos presenta varias disyuntivas morales en el momento el que los alumnos tienen que decidir si abrir a la niña, o dejarla fuera, además de varios momentos de mucha tensión y desconcierto, por ejemplo en el momento que ordenan matar a un alumno.
 En mi opinión creo que este libro es muy interesante y llevadero. El aspecto que más me gusto de él, es el hecho de narrar un suceso trágico visto desde tres puntos de vista, el profesor, Mark y Fiona. 
 En cuanto a los personajes, con el que más me identifiqué fue con Fiona, debido a que en casi ningún momento puso en duda sus morales.
Por Olalla, 3º ESO

lunes, 1 de marzo de 2021

Imaxina animais,de Xosé Ballesteros e Juan Vidaurre

 


Xulio Verne dixo acertadamente que “cada quen vive no mundo que é capaz de imaxinar”, pero non todos temos esa capacidade innata dos grandes fabuladores. Se o noso mundo é pobre en imaxes poéticas, lúcidas e amables, a realidade podería volverse na nosa contra reproducindo deformidades ficticias que irán minando a nosa capacidade de percepción. Por iso é tan importante que os nenos lean, que descubran o idioma das imaxes – esas copias da realidade - e que aprendan non só o significado das palabras senón o seu sentido, abrazando denominacións coma quen abarca o mundo.
 Din que a imaxinación non ten límites e esa é a aposta de Ballesteros e Vidaurre: un excelente desafío de creatividade. As criaturas concebidas pola mente do narrador e o poeta gráfico desbordan inxenio e gracia: as tibulatas que afundiron o Titanic, as chaveíñas que non gardan segredos entre elas, a serpelleira que se acubilla nas fábricas textís e, sobre todo, eses platafiños que guían ás pateiras deixando un recendo a vainilla salgada. Sen dúbida, o aroma mesmo da Arte.

miércoles, 27 de enero de 2021

Gazpacho agridulce, de Quan Zhou Wu


 Esta novela cuenta la historia de una familia China que vive en España y es propietaria de un restaurante. Dentro de esta familia los padres son estrictos seguidores de las costumbres y prejuicios chinos queriendo, por ejemplo, que sus hijas estudien para encargarse del negocio familiar o deseando tener un hijo varón y sintiéndose realizados al conseguirlo. Por su parte, las hijas se sienten identificadas como españolas puesto que su niñera y sus amigas les llevan inculcando desde hace tiempo esta cultura y ellas también la prefieren sobre la china. Todo esto es abordado por Zhou Wu desde un punto de vista crítico, haciendo interesantes comparaciones, pero a la vez humorístico, sobre todo al hablar de las relaciones amorosas de las hijas de la familia puesto que son algo desastrosas.

El libro nos gustó a todas y nos pareció interesante. Nos llevó hacia una larga  reflexión sobre el sentimiento de pertenencia a un lugar.  Al tener en el club gente de distintas nacionalidades pudimos comentar este tema a fondo contando experiencias personales que demostraron que el país de nacimiento no es siempre es a donde sientes que perteneces. A parte de esto hablamos sobre lo estrictas que son las culturas asiáticas en el sentido familiar puesto que los padres mantienen una relación fría con sus hijos y son sumamente exigentes, lo cual, sumado a la presión de los estudios, lleva a que haya una tasa de suicidios de estudiantes notablemente alta.

La novela te lleva a reflexionar y aporta datos interesantes acerca de lo que es la vida de una familia asiática en España y como la estancia en nuestro país modifica su conducta. Si buscas una lectura rápida que te aporte información sobre este tipo de temas y que al mismo tiempo sea graciosa este libro es una elección perfecta.

Por Lucía, 1º Bac


miércoles, 13 de enero de 2021

Os nenos da variola, de María Solar

 Esta novela descúbrenos a historia da Real Expedición Filantrópica da Vacina, que en 1803, baixo a protección do rei Carlos IV, parte desde A Coruña para levar a vacina da varíola cara ás colonias españolas de América e Filipinas. 


Para levar a cabo esta misión, os doutores Francisco Xavier Balmis e Josep Salvany escolleron 23 nenos orfos co fin de empregalos para transportar a vacina nos seus brazos durante máis do mes que supoñía atravesar o océano Atlántico.

Isabel Zendal, a reitora do orfanato e que acompañou os nenos naquela viaxe, está considerada, segundo a OMS, a "primeira enfermeira en misión internacional".

Baseada neste feito histórico, que fixo posible que a varíola fose a única enfermidade erradicada polo ser humano, a autora permítenos esculcar a miseria na que se vivía naquela época, e novela a vida dos nenos orfos, marcados pola hipocrisía da sociedade como "fillos do pecado ou "da deshonra", con poucas oportunidades dunha vida digna. O neno Ezequiel representa a esperanza, demostrando que, a igualdade de oportunidades, a orixe non debera condicionar o futuro das persoas.