Rojo, historia de una cera de colores, de M. Hall

 Portada  do libro: Rojo, una historia de colores. Imaxe dunha cera azul que leva pegada unha etiqueta que dice:”rojo”

    “Rojo”  é unha cera moi rara. Encántalle pintar e pintar e pintar.  Pero algo estraño ocorre … Todo o que con tanta ilusión e coidado debuxa, no papel aparece de cor azul!   O seu mestre intenta axudala a pintar de cor vermello («Imos a pintar amorodos!», e os amorodos saen azuis), a súa nai intenta axudala a ser de cor vermello mandándoa a xogar cunha compañeira de cor amarelo («Ide   pintar unha bonita laranxa!» e a laranxa sae verde).

    No noso Club de Lectura, unha rapaza afirma: O PROBLEMA ESTÁ  NA ETIQUETA!

    As tesoiras intentan axudala a ser de cor vermello cortando un pouco a etiqueta para que poda respirar con máis liberdade. Pero Rojo non é feliz. Non hai maneira de que pinte vermello, aínda que o intenta con todas as súas forzas. Pero un día unha nova amiga  invitouna  a pintar un océano e entón  Rojo descubriu  o  que xa sabiamos nós:  ela é  azul! 

    Estivemos pensando e pensando. Pensamos que as etiquetas poden facer moito dano ás persoas. Pensamos que debemos aceptarnos como somos, e non intentar ser como os demais pretenden que sexamos. Pensamos que ser diferentes non é malo nin é un defecto …

   E despois de tanto reflexionar, decidimos chegar a un acordo: Os rapaces e rapazas do Club de Inclusivo de Lectura nunca poñeremos etiquetas a outras persoas, e tampouco aceptaremos que nolas poñan a nós. Non nos credes? Velaí o noso compromiso:

Imaxe das mans dos e das integrantes do Club tirando as etiquetas ao lixo

   Club de lectura inclusiva

Literatura e cine: Rebeldes, de S. E. Hinton

Parece incrible que esta novela xuvenil, publicada en 1967 por Susan E. Hinton , siga a ter  tanto éxito entre os lectores de 3º ESO e que os conmova tanto. A ambientación nunha cidade norteamericana parece moi afastada da súa realidade cotiá, pero as vivencias dos adolescentes, especialmente a do protagonista, calan entre os lectores desta idade como se fosen moito máis contemporáneas do que son e o mundo imaxinado máis próximo do que parece.

O enfrontamento entre bandas rivais mantén a súa atención desde as primeiras páxinas da novela, pero son o percorrido persoal do protagonista, o punto de vista da narración, a relación de amizade entre os membros do grupo, o desenlace da historia… os que manteñen enganchados por completo a estes lectores adolescentes.

O visionado da película pecha un universo recreado previamente pola súa lectura individual. A comunicación da experiencia lectora e o intercambio de opinións na xuntanza posterior enriquecen esa experiencia silenciosa, privada e interior de cada un deles.

O resultado foi sorprendente, os comentarios novidosos. Enviaron reseñas ao blog da biblioteca “Temos conto dabondo” onde tamén aparece un enlace á película dirixida por Coppola cunha banda sonora que lles gustou moitísimo.

Se unha das finalidades da literatura é espertar emocións nos lectores, esta novela cumpre o seu obxectivo sobradamente despois de 49 anos da súa publicación: bágoas, rabia e risas afloraron nestes rapaces que gozaron de cada unha das súas páxinas.