El crimen del triángulo equilátero, de Emili Teixidor

Comezan as clases e Judit unha alumna pertencente a un colexio moi prestixioso de competicións deportivas, cóntanos o sucedido. 

Todo empeza cando Tomás Nago un mozo dos Estados Unidos de América chega novo ao colexio.

 Un día repentinamente descóbrese que falta unha copa que o equipo do colexio gañou en 1952. Desde aquel día quéimanse fotos e áchanse o que parecen ser triángulos equiláteros debuxados! 

Para atopar ao malfeitor que está a efectuar tales fechorías, créase un grupo de investigación con catro alumnos, un policía e unha psicóloga.

 Ao final descóbrese que os culpables eran os profesores de ximnasia e que tiñan relación cos Nazis. 

Para finalizar gustaríame dar a miña breve opinión persoal sobre o libro. Paréceme que é un bo libro, ademais gústanme bastante as historias de suspense, recomendaríallo a toda aquela xente que teña as miñas mesmos gustos. 

Por Enriqu, 2 º ESO

Silencio, de Fran Alonso

O xoves 18 de decembro,  reunímonos unha vez máis o club de lectura para falar sobre o libro Silencio . 

É unha historia que trata sobre un home que vive en Galicia e que se mudou a Madrid para buscar traballo como periodista.  Vivía nun piso moi solitario e no piso do lado, sempre sucedían feitos moi estranos, que moitas veces, deixábano ata sen dormir a causa da dúbida e da preocupación. Porén, el non facía nada para saber cal era a orixe de tales ruidos. Só maquinaba sobre eles.

Nós, ao falar sobre esta historia , chegamos a conclusión de que o autor nos quere transmitir a soídade que se pode chegar a sentir e que aceptamos feitos que nos parecen normais (como o de o ruído e os feitos estranos no piso de al lado) xa que o temos visto moitas veces. Cousa que mesmo non se debería facer porque, tal e como nos sorprendeu esta historia co seu final (o asasanito do neno que vivía no piso de al lado por o seu pai , e os ruídos que finalmente descubrimo que foron para disimular a tortura que lle facía ao neno) non sempre é normal o que sucede nin sucede o que creemos que é.

Por outra banda, algúns opinaron que era moi esaxerado que o home quedárase sen durmir a consecuencia dos ruídos que escoitaba e que lle afectara tanto na súa vida. Xa que, paradoxicamente, os sonidos que chegaban da casa do lado chegaron a obsesionalo de tal xeito que incluso modificou os seus hábitos de vida. Pero, non foi máis aló. Non quixo saber nada máis.

En xeral, pensamos que a mensaxe que transmitiu o autor é moi certa mais tamén que a historia foi demasiado cansina na súa lectura.

Por Mouna