Tristes armas, de Marina Mayoral

 “Tristes armas” é unha novela de Marina Mayoral que aborda de maneira conmovedora e profunda as experiencias de dúas irmás, Harmonía e Rosa, durante a Guerra Civil Española. A historia segue a estas nenas que, debido ao conflito, son enviadas á Unión Soviética, deixando atrás o seu fogar. 

A novela trata sentimentos de nostalxia e loita para adaptarse a unha nova cultura e lingua nun entorno descoñecido. Harmonía e Rosa, a pesar da súa xuventude, mostran unha notable capacidad de resiliencia. O desarrollo dos personaxes é moi meticuloso, xa que permite aos lectores empatizar coa súa situación e experimentar o seu crecemento personal ao largo da historia. Ademais, os outros nenos e coidadores do orfanato enriquecen a trama proporcionando varios puntos de vista.

Mentres que a adaptación de Harmonía e Rosa descríbese con profundidade e detalle, a situación dos seus pais menciónase como trasfondo. A nai, Isabel, simboliza amor e sacrificio, xa que toma a decisión de enviar ás súas fillas co fin de protexerlas do peligro. Esta enfrenta a incertidumbre diaria sobre o benestar das nenas mentres lidia coas atrocidades da guerra Española.

“Tristes armas” non é soamente unha historia sobre guerras e conflitos, tamén representa o amor de diversas maneiras: maternal, fraternal, amistosa e ata románticamente. De maneira que todos os personaxes mostren o seu apoio aos demais co fin de fomentar a felicidade nun período de crise.

A valoración global do libro no clube de lectura de 3º da ESO foi, sen dúbida, moi positiva. A todas gustounos o tema, na nosa opinión, está moi ben reflictido grazas ao estilo usado pola autora: conciso e sinxelo, pero á vez amplamente descriptivo, que permitiunos conectar profundamente cos personaxes mediante emocións auténticas.

Cine e Literatura: A lingua das bolboretas, de Manuel Rivas

 


Coa lectura dun dos contos máis famosos de Manuel Rivas comezou unha nova andaina neste club de lectura. Este curso imos intentar compaxinar dúas artes, a literatura e máis o cine: dúas linguaxes, dous códigos, dúas formas de facer arte.
Os alumnos de 3º C levaron a cabo unha pequena investigación nunhas  sesións previas á lectura para entender o contexto socio-histórico dunha obra de ficción que reflicte e transcende un momento definitivo da nosa historia: que é unha república, como se organizaba a sociedade do ano 36, cales eran os costumes, cal era o panorama político do momento... Tamén leron outros contos de Que me queres amor? para situar e entender a historia cinematográfica e valorar axeitadamente a narrativa do autor.
Unha vez proxectado o film analizaron o tratamento que Cuerda, o director, fixo do conto.
Toda unha experiencia que esperamos repetir cunha segunda obra.
Emoción, tenrura, rabia, inxustiza, tristeza,comprensión foron os termos que os rapaces elexiron para definir a relación entre o neno Moncho e o seu mestre Don Gregorio.

Tristes armas, de Marina Mayoral

Tristes armas, de Marina Mayoral

Nesta ocasión, os alumnos maiores das Estantigas lemos Tristes Armas de Marina Mayoral.

No libro coñecemos a Guerra Civil pero dende o punto de vista da retagarda, dos que sufriron a Guerra aínda que non combateron directamente nela. Tal é o caso de Harmonía e Rosa, “nenas da guerra”, exiliadas en Rusia, ou da súa nai. Pero, a pesares do conflito bélico, da perda do pai/marido, da nostalxia, da represión trala guerra, Tristes Armas é unha historia de amor, reflectida na carta que as dúas nenas envían a súa nai, no namoramento de Rosa e León, na axuda que dos amigos se prestan mutuamente, a pesares de pelexar en bandos contrarios e, na loita dunha nai, Carmiña, pola supervivencia e por tentar reunirse coas súas fillas.

En definitiva, é unha crítica ás guerras que separan e que alimentan odios e bagoas, e un canto a esperanza que sempre supón o triunfo do amor.