De fábula, de Juan Pablo Heras

Este libro, que nos permitiu entrar en contacto co xénero do teatro, algo ao que non estamos acostumaos, estaba baseado nas fábulas de Esopo e por cada fábula de Esopo inventaban unha historia teatral relacionada dun instituto ou de persoas do mundo contemporáneo. 

 En xeral , gustou moito, sobre todo ás persoas que se vían identificados en historias. Unha da que máis triunfou entre nós foi a da clase antes do exame na que aparecía o que pensaba cada un, en concreto, gustou moito o neno disléxico. Outras que tamén gustaron foron a da biblioteca e a de dous profesores nunha cafetería. En resumo, un libro moi interesante, e recomendable para achegarse ao xénero teatral.

Ramón (3º ESO)

Viaxamos con "Peaxes" e "Valentino Rifini e Âkil Pillabán, de viaxe en Milán"

No noso afán de seguir  coñecendo lecturas adecuadas para o noso alumnado neste mes de maio, escollemos dous que, desde xéneros literarios ben distintos, parecen responder aol tema de poñerse na pel doutro : unha novela,  Peaxes, de Santiago Lopo e unha obra de teatro , Valentino Rufini e Âkil Pillabán, de viaxe a Milán, de Roberto Salgueiro.
Na primeira delas, durante unhas horas convértesche nun traballador dunha autoestrada quen , metido nesa urna de cristal e para vencer o aburrimento do seu traballo, imaxina as vidas dese discorrer continuo de condutores nos seus coches a través das escasas palabras que  pronuncian e da música que escoitan.
Unha novela moi áxil, entretida e  fresca que achega unha visión moi certeira sobre a sociedade contemporánea, con pasaxes poéticase con referencias clásicas  como este:

"Os que atravesan o mar para chegaren ata nés non pertencen a ningunha tripulación mitolóxica, aínda que sofren pobras que espantarían a calquera heroe clásico. Sinto un profundo respecto por estes argonautas modernos que xa non van á procura do vélaro de ouro dun carneiro, senón á busca do propio carneiro, para escorrentar a fame. A traxedia grega converteuse en traxedia africana, negra como a alma de moitos brancos(...)";

malia que a algunhas das lectoras non lles acabou de gustar o final.
Respecto da segunda, unha farsa moi adecuada para representar  co alumnado do primeiro ciclo, a acción transcorre en Italia no século XVIII, coinciden os nosos protagonistas: Valentino e Âkil, ambos os diferentes- pois pertencen a distintas culturas- pero semellantes as súas circunstancias, pois ambos foron abandonados polos seus amos e han de pasar a tarde-noite xuntos.  A pesar de todo iso, co paso das horas, a desconfianza, os prexuízos sociais van desaparecendo para demostrar ao  lector-espectador que todos somos iguais, independentemente da cor da túa pel ou da relixión que profeses.  En fin, unha obra moi divertida.