miércoles, 27 de enero de 2021

Gazpacho agridulce, de Quan Zhou Wu


 

Esta novela cuenta la historia de una familia China que vive en España y es propietaria de un restaurante. Dentro de esta familia los padres son estrictos seguidores de las costumbres y prejuicios chinos queriendo, por ejemplo, que sus hijas estudien para encargarse del negocio familiar o deseando tener un hijo varón y sintiéndose realizados al conseguirlo. Por su parte, las hijas se sienten identificadas como españolas puesto que su niñera y sus amigas les llevan inculcando desde hace tiempo esta cultura y ellas también la prefieren sobre la china. Todo esto es abordado por Zhou Wu desde un punto de vista crítico, haciendo interesantes comparaciones, pero a la vez humorístico, sobre todo al hablar de las relaciones amorosas de las hijas de la familia puesto que son algo desastrosas.

El libro nos gustó a todas y nos pareció interesante. Nos llevó hacia una larga  reflexión sobre el sentimiento de pertenencia a un lugar.  Al tener en el club gente de distintas nacionalidades pudimos comentar este tema a fondo contando experiencias personales que demostraron que el país de nacimiento no es siempre es a donde sientes que perteneces. A parte de esto hablamos sobre lo estrictas que son las culturas asiáticas en el sentido familiar puesto que los padres mantienen una relación fría con sus hijos y son sumamente exigentes, lo cual, sumado a la presión de los estudios, lleva a que haya una tasa de suicidios de estudiantes notablemente alta.

La novela te lleva a reflexionar y aporta datos interesantes acerca de lo que es la vida de una familia asiática en España y como la estancia en nuestro país modifica su conducta. Si buscas una lectura rápida que te aporte información sobre este tipo de temas y que al mismo tiempo sea graciosa este libro es una elección perfecta.

Por Lucía, 1º Bac


miércoles, 20 de enero de 2021

Del color de la leche, de Nell Leyshon

 



Es un libro que demuestra la vida que tenía una niña en una granja. Este es un libro que refleja los problemas de la gente antiguamente, ya que se puede apreciar como la niña pasa de una vida mediocre con su familia a una vida media para después pasar a una vida poco digna.

Es un libro realista, ya que no tiene ningún elemento mágico y refleja la realidad. A pesar de que esa realidad es un tanto cruel.

Por Antía, 4º ESO


miércoles, 13 de enero de 2021

Os nenos da variola, de María Solar

 Esta novela descúbrenos a historia da Real Expedición Filantrópica da Vacina, que en 1803, baixo a protección do rei Carlos IV, parte desde A Coruña para levar a vacina da varíola cara ás colonias españolas de América e Filipinas. 


Para levar a cabo esta misión, os doutores Francisco Xavier Balmis e Josep Salvany escolleron 23 nenos orfos co fin de empregalos para transportar a vacina nos seus brazos durante máis do mes que supoñía atravesar o océano Atlántico.

Isabel Zendal, a reitora do orfanato e que acompañou os nenos naquela viaxe, está considerada, segundo a OMS, a "primeira enfermeira en misión internacional".

Baseada neste feito histórico, que fixo posible que a varíola fose a única enfermidade erradicada polo ser humano, a autora permítenos esculcar a miseria na que se vivía naquela época, e novela a vida dos nenos orfos, marcados pola hipocrisía da sociedade como "fillos do pecado ou "da deshonra", con poucas oportunidades dunha vida digna. O neno Ezequiel representa a esperanza, demostrando que, a igualdade de oportunidades, a orixe non debera condicionar o futuro das persoas.


miércoles, 9 de diciembre de 2020

Sabrina, de Nick Drnaso

 


Nesta primeira reunión do club de lectura de 1º de bacharelato sentámonos a debater sobre a novela ilustrada “Sabrina”, de Nick Drnaso. Unha novela realista, á vez que aterradora, pois nos ensina unha das facetas máis escuras da nosa sociedade.

No relato nárransenos os acontecementos ocorridos tras o secuestro e posterior morte de Sabrina, unha rapaza de vida relativamente normal ata o suceso. As únicas persoas realmente preocupadas polo seu paradoiro os días seguintes á súa desaparición eran os seus familiares máis achegados e o seu mozo, Ted; quen se traslada á casa do seu amigo Calvin nun estado de depresión extremo. Porén, o corpo de Sabrina é atopado e a noticia faise viral, tendo este feito graves repercusións psicolóxicas nas persoas máis implicadas no caso: Ted; Calvin; e os familiares de Sabrina, destacando a súa irmá.

Esta novela trata de ser un reflexo da crueldade da nosa sociedade ante estes casos, unha denuncia á inmediatez, ás conspiracións, aos medios de comunicación, ás redes sociais... e a todo o que conforma o noso presente. Vemos como a xente lle resta valor a un feito tan atroz por buscar respostas fáciles e rápidas, pois iso é ao que nos teñen acostumados: a respostas inmediatas; non a reflexionar sobre que estamos a facer como sociedade. Preséntansenos situacións de todo tipo, con personaxes de toda clase: persoas crentes nas conspiracións, medios de comunicación sensacionalistas, aqueles que se cren donos da verdade, outros que só buscan chamar a atención... E dentro de todo este caos están os protagonistas, persoas comúns intentando afrontar o seu duelo que se ven bombardeadas polos ataques desta sociedade frívola e carente de empatía. Mais ao final, como adoita acontecer, a xente atopa outro caso que comentar e esquécese de Sabrina; deixando aos nosos protagonistas sumidos en dor e cun duro futuro que enfrontar sen o seu ser querido.

Trátase dunha lectura difícil, que nos incita á reflexión e que nos deixa grandes ensinanzas; á vez que un forte desacougo no noso porvir. Como chegamos a esta sociedade? Por que o ser humano é tan cruel? Que estamos facendo mal? Son algunhas das preguntas que nos deixa esta moi recomendable novela gráfica.

Por Rachel, 1º Bac

miércoles, 2 de diciembre de 2020

Un hijo, de Alejandro Palomas

 Este es el primer libro del club de lectura que leemos este año los alumnos de 3ª.


Guille, un niño que nos conmueve con su dulzura y valentía y nos enseña la fortaleza que tiene.

La temática gira entorno a Guille, un niño de nueve años aparentemente feliz al que le gustan los cuentos de hadas, la danza y en especial de mayor ser Mary Poppins. Él vive con su padre ya que su madre está ausente por trabajo desde hace tiempo y él le manda cartas para contarle su día a día, ya que tiene una fuerte conexión con ella y la echa de menos. En el colegio tiene una buena amiga paquistaní llamada Nazia a la que tiene mucho aprecio y le cuenta de todo; y a la que intenta ayudar, puesto que al pertenecer a una cultura distinta hay cosas que a Guille no le parecían encajar.

Al querer ser Mary Poppins su profesora Sonia se preocupa y lo envía a sesiones con la orientadora María, la que poco a poco, va a ir ganando su confianza para que él empiece a revelarle todo lo que sabe y siente por medio de dibujos y conversaciones, y esta, se ve en la obligación de entenderle y averiguar el gran misterio que esconde Guille.

Al principio la novela parece ser algo normal y superficial pero al seguir te das cuenta que es muy conmovedora y se puede aprender mucho del protagonista a pesar de ser un niño.

Por Nesta, 3º ESO

domingo, 29 de noviembre de 2020

Sonríe, de Raina Telgemeier

¿Qúe aprendí con este libro? ¡Que hay que tener cuidado con el suelo! 
Raina, la protagonista, solo quiere ser una chica normal, pero se tropieza y se rompe los dos dientes incisivos. 

Los meses siguientes serán una tortura para ella: tiene que pasar por una operación, ponerse brackets metálicos, llevar un horrible casco y hasta le ponen dos dientes postizos. Pero además, tiene dificultades con sus amistades y problemas amorosos. Y por si fuera poco, tiene que lidiar con su familia y con ella misma, que nunca sabe lo que quiere y lo que no. Ahora quiere una cosa y después no. O sea, una vida bastante parecida a la mía y a la de cualquiera de mis amigos.
 Me vi reflejado en Rania en momentos en los que se nota que tiene miedo a lo desconocido y al dolor, pero me hizo darme cuenta de que muchas veces tenemos miedo a cosas que sólo están en nuestra imaginación. Por ejemplo, yo sé que no valgo más ni menos porque lleve un aparato en los dientes, o por si mi aspecto es diferente al de los otros, pero no puedo evitar sentirme avergonzado y tener miedo a las burlas.
 ¿Cambiaría algo? La protagonista se quedó sin novio por no atreverse a hablar con él. Me di cuenta de que a veces la vergüenza nos impide hacer cosas que nos gustaría hacer. Es como un freno. Así que procuraré tenerlo en cuenta.
Por Quirino, 2º ESO