miércoles, 9 de diciembre de 2020

Sabrina, de Nick Drnaso

 


Nesta primeira reunión do club de lectura de 1º de bacharelato sentámonos a debater sobre a novela ilustrada “Sabrina”, de Nick Drnaso. Unha novela realista, á vez que aterradora, pois nos ensina unha das facetas máis escuras da nosa sociedade.

No relato nárransenos os acontecementos ocorridos tras o secuestro e posterior morte de Sabrina, unha rapaza de vida relativamente normal ata o suceso. As únicas persoas realmente preocupadas polo seu paradoiro os días seguintes á súa desaparición eran os seus familiares máis achegados e o seu mozo, Ted; quen se traslada á casa do seu amigo Calvin nun estado de depresión extremo. Porén, o corpo de Sabrina é atopado e a noticia faise viral, tendo este feito graves repercusións psicolóxicas nas persoas máis implicadas no caso: Ted; Calvin; e os familiares de Sabrina, destacando a súa irmá.

Esta novela trata de ser un reflexo da crueldade da nosa sociedade ante estes casos, unha denuncia á inmediatez, ás conspiracións, aos medios de comunicación, ás redes sociais... e a todo o que conforma o noso presente. Vemos como a xente lle resta valor a un feito tan atroz por buscar respostas fáciles e rápidas, pois iso é ao que nos teñen acostumados: a respostas inmediatas; non a reflexionar sobre que estamos a facer como sociedade. Preséntansenos situacións de todo tipo, con personaxes de toda clase: persoas crentes nas conspiracións, medios de comunicación sensacionalistas, aqueles que se cren donos da verdade, outros que só buscan chamar a atención... E dentro de todo este caos están os protagonistas, persoas comúns intentando afrontar o seu duelo que se ven bombardeadas polos ataques desta sociedade frívola e carente de empatía. Mais ao final, como adoita acontecer, a xente atopa outro caso que comentar e esquécese de Sabrina; deixando aos nosos protagonistas sumidos en dor e cun duro futuro que enfrontar sen o seu ser querido.

Trátase dunha lectura difícil, que nos incita á reflexión e que nos deixa grandes ensinanzas; á vez que un forte desacougo no noso porvir. Como chegamos a esta sociedade? Por que o ser humano é tan cruel? Que estamos facendo mal? Son algunhas das preguntas que nos deixa esta moi recomendable novela gráfica.

Por Rachel, 1º Bac

miércoles, 2 de diciembre de 2020

Un hijo, de Alejandro Palomas

 Este es el primer libro del club de lectura que leemos este año los alumnos de 3ª.


Guille, un niño que nos conmueve con su dulzura y valentía y nos enseña la fortaleza que tiene.

La temática gira entorno a Guille, un niño de nueve años aparentemente feliz al que le gustan los cuentos de hadas, la danza y en especial de mayor ser Mary Poppins. Él vive con su padre ya que su madre está ausente por trabajo desde hace tiempo y él le manda cartas para contarle su día a día, ya que tiene una fuerte conexión con ella y la echa de menos. En el colegio tiene una buena amiga paquistaní llamada Nazia a la que tiene mucho aprecio y le cuenta de todo; y a la que intenta ayudar, puesto que al pertenecer a una cultura distinta hay cosas que a Guille no le parecían encajar.

Al querer ser Mary Poppins su profesora Sonia se preocupa y lo envía a sesiones con la orientadora María, la que poco a poco, va a ir ganando su confianza para que él empiece a revelarle todo lo que sabe y siente por medio de dibujos y conversaciones, y esta, se ve en la obligación de entenderle y averiguar el gran misterio que esconde Guille.

Al principio la novela parece ser algo normal y superficial pero al seguir te das cuenta que es muy conmovedora y se puede aprender mucho del protagonista a pesar de ser un niño.

Por Nesta, 3º ESO

domingo, 29 de noviembre de 2020

Sonríe, de Raina Telgemeier

¿Qúe aprendí con este libro? ¡Que hay que tener cuidado con el suelo! 
Raina, la protagonista, solo quiere ser una chica normal, pero se tropieza y se rompe los dos dientes incisivos. 

Los meses siguientes serán una tortura para ella: tiene que pasar por una operación, ponerse brackets metálicos, llevar un horrible casco y hasta le ponen dos dientes postizos. Pero además, tiene dificultades con sus amistades y problemas amorosos. Y por si fuera poco, tiene que lidiar con su familia y con ella misma, que nunca sabe lo que quiere y lo que no. Ahora quiere una cosa y después no. O sea, una vida bastante parecida a la mía y a la de cualquiera de mis amigos.
 Me vi reflejado en Rania en momentos en los que se nota que tiene miedo a lo desconocido y al dolor, pero me hizo darme cuenta de que muchas veces tenemos miedo a cosas que sólo están en nuestra imaginación. Por ejemplo, yo sé que no valgo más ni menos porque lleve un aparato en los dientes, o por si mi aspecto es diferente al de los otros, pero no puedo evitar sentirme avergonzado y tener miedo a las burlas.
 ¿Cambiaría algo? La protagonista se quedó sin novio por no atreverse a hablar con él. Me di cuenta de que a veces la vergüenza nos impide hacer cosas que nos gustaría hacer. Es como un freno. Así que procuraré tenerlo en cuenta.
Por Quirino, 2º ESO

viernes, 20 de marzo de 2020

Dos bajo canasta, de Luca Cognolato


  El Palo, un chico que siente pasión por este deporte. También nos introduce en algunas reglas, conceptos y da datos sobre grandes figuras de la NBA. 

 La temática gira entorno al baloncesto. En el libro se nos cuenta la historia de
    En la historia se narra que el protagonista llega a una nueva ciudad y en ella no percibe que haya mucha afición por el baloncesto, su deporte favorito, por lo que no logra sintonizar muy bien en un principio con su nuevo entorno. Pero un día, de forma casual, coincide con el Flojo, que lo ve encestar bolas de papel en una papelera y le habla de un equipo entrenado por un profe de matemáticas (apodado 8x8) en el que podrían entrenar. También conocen a una pareja de chicas, que “les hacen tilín”, les caen bien. Esto hace que se metan en líos por el ex novio de una de ellas. pero no os voy a contar toda la historia. 
  Si queréis saber más, pillar el libro en la biblioteca y leedlo. Tan sólo decíos que los componentes del equipo de 8x8 son muy variopintos y entretenidos. Merece la pena conocerlos.

Por Pablo, 1º ESO

lunes, 9 de marzo de 2020

De fábula, de Juan Pablo Heras

Este libro, que nos permitiu entrar en contacto co xénero do teatro, algo ao que non estamos acostumaos, estaba baseado nas fábulas de Esopo e por cada fábula de Esopo inventaban unha historia teatral relacionada dun instituto ou de persoas do mundo contemporáneo. 
 En xeral , gustou moito, sobre todo ás persoas que se vían identificados en historias. Unha da que máis triunfou entre nós foi a da clase antes do exame na que aparecía o que pensaba cada un, en concreto, gustou moito o neno disléxico. Outras que tamén gustaron foron a da biblioteca e a de dous profesores nunha cafetería. En resumo, un libro moi interesante, e recomendable para achegarse ao xénero teatral.
Ramón (3º ESO)

lunes, 24 de febrero de 2020

Thornhill, de Pam Smy

Nesta asemblea do club de lectura de 4º da ESO e 1º de BAC reunímonos para comentar a novela gráfica “Thornhill” da autora Pam Smy. 
 A trama intercala presente e pasado para contarnos unha historia de bullying. Preséntansenos dúas protagonistas femininas con vidas similares: ambas séntense soas e abandonadas e carecen de amizades. A primeira, Mary, é unha rapaza orfa que sofre abusos por parte das súas compañeiras de orfanato. Os seus únicos momentos de paz son aqueles en que confecciona as súas marionetas, as cales son as súas únicas amigas. A súa historia coñecerémola a través dun diario. Despois está Ella, cuxa historia coñeceremos a través de ilustracións. Ao comezo da novela múdase preto do orfanato; xa abandonado. Dende ahí irá descubrindo a vida de Mary... 
 Ao comezo, a trama avanza lentamente e dásenos tempo de coñecer os personaxes, o cal foi bastante acertado en canto a que amosaba de forma realista o que sofre unha vítima de bullying. Achegándonos ao final a historia decae, xa que se sinte moi precipitado e pouco argumentado. Un factor moi importante da historia foron os adultos, que se mostran ausentes e carentes de empatía. Algúns, como a profesora ou Kate, ven o que está a pasar, pero deciden non inmiscirse porque Mary nunca pide axuda e non queren problemas. Tamén destaca o pai de Ella como unha figura adulta ausente. Isto sustenta, de certa forma, a decisión final dela. Por último, fai falta mencionar á acosadora, quen ten unha trama inconclusa. Porén, esta foi unha decisión acertada, xa que deixa lugar ás interpretacións que lle queira dar o lector; sen enaltecer ou condenar a ninguén.
 En resumo, a obra tivo un bo comezo, mais foi decaendo conforme se achegaba ao seu final. A representación dos personaxes, sobre todo dos adultos, foi un dos seus mellores puntos e axuda a que o lector sinta empatía coa situación que se está a vivir. 
Un libro recomendable para aqueles que ven máis aló da historia.
Rachel, 4º ESO