La fórmula preferida del profesor, de Yoko Ogawa

En  xeral, a todos (os do clube de lectura) gustounos moito. Fala do amor incondicional dun neno por un vello profesor que padece unha enfermidade e non retén as cousas durante moito tempo. Ao longo do libro podemos apreciar como un vínculo precioso vaie forxando entre a nai do neno (a asistenta do vello) o neno, e o vello. Os tres disfrutan das matemáticas e da vida, dunha maneira peculiar pero moi tenra.
Anímovos a lelo, porque merece a pena!
 Por Carmen, 4º ESO

Europa express, de Andrea Maceiras

Neste libro do club de lectura, Andrea Maceiras, cóntanos en Europa Express a historia dun grupo de rapaces, Aroa, Xacobe, Nico, Beatriz, Óscar, Piero e Mía, que ao acabar o bacharelato deciden facer unha viaxe en interraíl por Europa.
 A través da viaxe podemos ver as súas experiencias pero tamén as súas personalidades, o libro que dá saltos no tempo, cóntanos a vida dez anos despois deses rapaces, xa adultos, e como lles afectou a morte dun deles, Xacobe, un dos máis carismáticos.
 A nós o libro gustounos, sentímonos identificados con Nico e con Aroa, e, en xeral, caíanos mal Mía. A autora logrou que fósemos vendo a evolución dos protagonistas e que vísemos o valor da amizade, da liberdade, do amor.
Por  Alberto  (3º ESO)

SWEET SIXTEEN, de Annelise Heurtier

Baseada nos Nove de Little Rock (Arkansas), nos anos 50 en Estados Unidos, narra un mesmo feito, a integración dos rapaces de cor nos institutos do sur de EE:UU, dende as perspectivas de dúas rapazas de dezaseis anos, que pese a habitar na mesma cidade, viven mundos completamente distintos. Grace é unha rapaza de boa familia, cunha vida fácil e resolta, cuxo maior problema son os estudos, a súa apariencia e a popularidade. Por outra banda temos a Molly, que vive cada día as discriminacións típicas da época contra a xente negra, que ten que soportar ser menospreciada constantemente, e non ten permido mesturarse co resto da sociedade.

Sin embargo, están destinadas a coñecerse dende que Molly se presenta voluntaria para un proxecto, que trata de igualar a educación para ambos enviando a unha escola de brancos a un grupo de rapaces negros. Así, durante todo o verán, Molly, igual que o resto dos seus compañeiros sofre numerosos insultos e ameazas. Finalmente, a pesar de todos os esforzos de outra xente para evitalo, chegan á escola, pero incluso ahí sofren gran cantidade de abusos por parte dos seus compañeiros. Sin embargo, Molly é capaz de obter a forza necesaria para seguir adiante, pensando o gran paso que ese xesto significa para os seus dereitos e os de miles de persoas máis.

Pola súa parte, co comezo da escola, Grace segue coa súa vida cotiá, e intentando constantemente de conquistar ao irmán dunha das súas amigas. Eso sí, prestando atención ao mal trato que reciben os novos compañeiros, cousa que lle chama atención, pois a pesar do desprezo que lle foi inculcado, non é capaz de entender a qué se debe ese odio contra persoas que non fixeron nada malo. Segundo vai pasando a historia, e ao presenciar a situación tantas veces, decide apoiar á causa con pequenos xestos como unha sonrisa, ou tan só un simple hola, pero que leva a contraria aos pensamentos racistas do resto de persoas, pero ao final da historia sofre as consecuencias.

Este libro, que está baseado nunha historia real, fíxonos pensar que aínda hoxe moita xente sofre ataques racistas, únicamente debido á cor da súa pel. Pero, fai pouco máis de cincuenta anos, non se reducía aos ataques verbais, e a veces incluso físicos de certas persoas, senón que era un acoso e marxinación levado a cabo por todo o resto de persoas. Molly ensinanos o importante que é a loita polos dereitos e pola igualdade, ademáis dunha inxustiza que foi real fai tempo. Con Grace, decatámonos da importancia que ten un só xesto a favor dunha causa, e que o maltrato non debería ser aceptado contra ninguén, sin importar se é da nosa nacionalidade, xénero, cor de pel…

 Por Alba, 4º ESO

Consumir preferentemente, de Raúl Vacas

Consumir preferentemente, de Raúl Vacas, é un libro de poemas con temática amorosa. Os poemas, ambientados nun supermercado, divídese en seis seccións. En perecederos, non retornable, edulcorantes, conservantes e estabilizadores autorizados, degustación gratuíta, últimos días, liquidación de existencias os poemas son de amor. En caixa rápida, menos de 10 artígos, a temática varía, o autor quere evadirse do rexeitamento da amada. 

 A nós o libro gustounos moito, a temática amorosa é unha das nosas preferidas, e serviu para que vísemos que a poesía non é aburrida senón que pode ser divertida como amosan moitos destes poemas, por exemplo en “conserve el ticket” ou “la oferta del día”. 

Por Susana  (3º ESO)

POSTDATA

Aún sigo rebañando tu último beso.

El curioso incidente del perro a medianoche, de Mark Haddon

Este autor escribiu gran cantidade de libros para nenos, un poemario e tamén participou na creación de guions de series e películas de televisión. Ademáis, traballou un tempo con persoas con discapacidades físicas e mentales, o que lle permitiu escribir esta historia na que o protagonista padece un trastorno do espectro autista.

 Foi un libro que gustou bastante en xeral, grazas en parte á forma inocente de escribir, evocando a un pequeno. Ademáis, o protagonista foi bastante querido por todos, pois, desprendía certa tenrura. É certo que a algúns puido parecerlles que o tema principal entorno ao cal xira a historia é moi básico e simple, pero temos que pensar que é unha novela que intenta imitar os pensamentos e a forma de escribir dun neno, eso é o que a fai especial.
 Recomendamos esta novela se o que queres é ler algo diferente e saber o que pode pensar unha persoa con autismo en diversos momentos da vida cotiá.

Por Carlota, 4º ESO

O Incrible caso de Barnaby Brocket , de Jhon Boyne

Receita caseira para problemas de discriminación 

 Se unha persoa sente frecuentemente a necesidade de medir aos demais polo modelo social imperante, ese que produce máis vítimas e infelicidade que as guerras, debe saber que se trata dunha afección moi común que pode ser atallada con remedios naturais caseiros ata erradicala para sempre. 

Se á patoloxía lle chaman “anormalidade” e presenta máis cabezas que a famosa Hidra - a anormalidade física (“que gorda te estás poñendo”), a social (“a onde vas con esas pintas?”), a vital (“30 anos e aínda non tes noivo?”), a moral (“non será que non che gustan os homes? Miña madriña!!!”) - o labirinto de posibilidades pasa a ser infinito. Ningunha persoa puido xamais cumprir con tantos requisitos de perfección: unha saúde envidiable, un adecuado benestar económico, unha estabilidade familiar perfecta, un recoñecemento social absoluto…Non existe a perfección, aínda que os mass media pretendan que comulguemos con rodas de muíño.

 Na obra O Incrible caso de Barnaby Brocket, John Boyne amósanos o verdadeiro rostro dunha traxedia mil veces agochada. En clave fantástica ese neno que flota representa a todos os cativos que son rexeitados polos seus país (e gran parte da sociedade) ante a evidencia de ser diferentes, anormais. 

 Pero o alumnado do club de lectura albiscou claramente a verdade: os anormais son aqueles que desprezan, que discriminan, que culpabilizan. Eses país que prefiren ocultar o problema, mesmo desfacerse del, poñen contra as cordas ao lector – somos o suficientemente fortes para afrontar determinadas complicacións na nosa existencia? Saberiamos nese caso dotar a un fillo das armas adecuadas coas que encarar unha vida chea de obstáculos? A resposta dos lectores cativos foi un rotundo si, avalando a firmeza do protagonista, que ao final decidiu convertir a súa diferencia en aptitude.

 Por iso, ante tanta barbarie e crueldade, dende o Club de Lectura recomendamos preparar unha infusión con respeto, cariño, empatía e boa educación. Unha vez feita, deixaremos reposar, e procederemos a lavados frecuentes de bocas e cerebros.

A clase, de Fr. Bégaudeau

 A novela está ambientado nunha escola dos suburbios da cidade de París amósasenos un pouco a vida dun profesor de francés, que debe ensinar a moitos adolescentes coas mesmas poucas gañas que el de estar nese lugar. O comportamento do alumnado fai que a moral deste profesor mal pagado acabe polo chan. Demasiadas culturas agrupadas nun pequeno espazo crean o microcosmos dunha Francia contemporánea. 

 Aínda que sendo un libro cun tema psicolóxico que a dicir verdade nos incumbe bastante, non foi un libro que gustase moito, mais que nada pola maneira de contarse que outra cousa, porque o libro resultounos pesado de ler e fixo que non nos gustase demasiado. Aínda así, na reunión discutimos como nos sentiamos nós, que estudamos nun instituto cunhas realidades sociais moi distintas ás dos protagonistas, con respecto ao ensino-aprendizaxe, as relacións cos compañeiros e a nosa vida como adolescentes. 

 Esta historia foi levada polo director Laurent Cantent á gran pantalla. Aquí podes ver un tráiler da 

mesma.

  Por Abraham, 1º BAC

La tumba de Aurora K, de Pedro Riera

Este libro es ante todo un libro concienciativo, un libro que nos habla de algo tan duro como la guerra y todas las consecuencias que algo así acarrea, no solo para quienes la viven, si no para todos los descendientes de ambos bandos, descendientes que acaban heredando odios y exaltaciones extremas de ideas que ni si quieran entienden, que heredan el exilio, la política, la sociedad construida en base al terror.
En este libro Pedro Riera nos habla a través de la voz de la pequeña Anna, una adolescente hija de exiliados por culpa de la guerra. Una guerra inventada por el propio autor, entre tavaros y urenos, pueblos de la Europa del este que bien podrían recordarnos a ciertos hechos que sucedieron realmente. 

 Anna se acercará a las atrocidades acontecidas durante la guerra mientras se hace preguntas sobre su propia identidad, sobre el bien y mal, sobre la naturaleza de las personas, mientras a su alrededor comienzan a ocurrir las típicas cosas de toda adolescencia: amores, peleas entre amigas, problemas familiares... Todo esto desde un lenguaje sencillo y con un ritmo rápido y repleto de giros sorprendentes.

 Anteriormente había leído a este autor con su saga Hombre Lobo, pero no me convenció demasiado, sin embargo, con este libro me he reconciliado completamente con él. Es un libro que merece ser leído.

 En general, gustó a todos los miembros del Club de lectura. El personaje favorito de todos(sobre todo de las chicas) fue Danylo, mientras que el más odiado fue Sonia Brachko.

Como recomendacion personal,os aconsejo poneros música de "Los Ramones", un grandioso grupo al que se le hace referencia en el libro, aunque también os recomiendo la canción "Civil War" de "Guns and Roses",cuya letra me hizo pensar mucho en la trama de la historia.

Por Steven, 3º ESO