domingo, 13 de diciembre de 2015

Libros prohibidos ou de como facer que a xente nova lea

Non hai nada que nos atraia máis que o prohibido. Os seres humanos somos así, moito máis se se trata dos adolescentes. Nunca se leu máis que coa Inquisición ou na época da Guerra Fría.
Ocúltenlles os libros á rapazada e moverán Roma con Santiago para facerse con un deles. Pechen bibliotecas e clubs de lectura nos centros escolares e atoparán espazos onde manter reunións clandestinas para comentalos.
Se a pluma sempre foi máis forte que a espada, por Dios, a que están esperando? Prohíban os libros!!!
Esta foi a reflexión que fixemos no Club de Lectura do 1º Ciclo tras ler Prohibido leer a Lewis Carrol, de Diego Arboleda, libro que nos encantou e que nos permitiu coñecer personaxes históricos, ansias de liberdade, mentes intransixentes e obras prohibidas. Vexamos alguna delas:

miércoles, 25 de noviembre de 2015

84, Charing Cross Road, de Helen Hanf

Martes, 24 de novembro.
Hora da merenda.
Exquisiteces culinarias.
Biscoito de froitas de tempada (noces e mazás)
Flan de requeixo e leite condensado.
Dúas "mestras" reposteiras, Luisa e Inma.
Club de lectura ou club gastronómico?
Quizais "gastrobook"?
Un club "5 estrelas".
84, Charing Cross Road, de Helen Hanf súmase ás delicias da tarde. Un libro epistolar vivo, inxenioso, espontáneo, divertido...
Non naceu este texto con vocación de ser publicado porque é a correspondencia real entre unha escritora americana, ávida de saber e ler, e o seu libreiro, alén o océano.
Unha parella, inicialmente antagónica, (a orde fronte á improvisación; a pulcritude fronte á espontaneidade; o home fronte á muller; a americana fronte ao inglés;a familia fronte á soidade) que se vai aproximando ata estreitar lazos de sinceira amizade e complicidade. A relación mercantilista, de compra-venda de libros a distancia, tórnase nunha entrañable relación que se estende a outros empregados da libraría e tamén aos membros da familia de Frank Doel, incluída unha anciá veciña . A natureza desta metamorfose implica cambios de rexistro lingüístico no tratamento epistolar, mostras de solidariedade de Helen na dura posguerra inglesa na que está ambientada a historia...
Todo ao servizo do verdadeiro "leitmotiv" do texto: o amor profundo polos libros. Bibliófila e lectora, Helen é unha muller apaixonada pola historia, pola filosofía e pola literatura cunha insaciable sede de coñecemento.
Atopamos entre as liñas deste orixinal libro o humor, sarcasmo ás veces, da protagonista, así como a crítica velada á cultura americana ou a ironía da vida na historia de Helen.
Lectura fresca, breve, que reivindica o papel do libreiro como conselleiro e conseguidor de xoias librescas e consagra a súa autora como unha mestra "involuntaria" do xénero epistolar. Vinte anos de correspondencia que o lector disfruta letra a letra.

viernes, 20 de noviembre de 2015

La música del azar, de P. Auster

Un curso máis o club de lectura de adultos do noso centro comeza a súa andaina lectora na procura de novos camiños literarios. Volven, entrañables e amenas, as xuntanzas dos martes polas tardes arredor dun café e duns doces cargados de azucre e de agarimo, de coco e fraternidade, de lambonadas e pleitos literarios. 

 
Abrimos o ano cun libro de Paul Auster, La música del azar, que sen ser unha das súas obras de máis sona, é un libro que ben reflicte o imaxinario do seu autor. Somos donos do noso destino ou é o azar, o fatum, quen dirixe os nosos pasos na vida? É o diñeiro un elemento liberador na procura dese ansiado soño americano? Son as estradas que percorren os EE.UU unha metáfora da existencia humana? Formulámonos estas e moitas outras cuestións, mentres Jim Nashe, o protagonista, dá un xiro radical a súa vida. "Por azar" recibe unha herdanza inesperada que lle permite conducir un coche recén adquirido que se convirte no epicentro dun camiño sen retorno onde atopa  a outros personaxes perdidos ou desorientados.
Situacións kafkianas, mans de cartas onde se pon en xogo toda unha existencia, millonarios excéntricos que habitan unha casa misteriosa, muros que aíllan vidas ou sons dunha música cautivadora e purificadora, son elementos que conviven nunha novela entretida e recomendable na que o lector pecha as portas entreabertas que lle deixa o seu autor.

jueves, 19 de noviembre de 2015

El asesinato del profesor de Matemáticas, de J. Sierra i Fabra

Este libro é moi divertido e á vez aprendes moito.
 Trata dun grupo de tres amigos que son malos nas matemáticas e suspenderon un exame. O profesor fala con eles e lles da outra oportunidade pero é un tanto peculiar... pero moi divertida.
Os tres amigos vivirán unha aventura detectivesca onde terán que ir solucionando problemas co uso das matemáticas e acertixos de lóxica.
 A min gustoume moito, aínda que non leo este tipo de novelas, foi moi divertida e aprendín uns trucos moi chulos! Recoméndovola. 
Por Carmen, 2º ESO

domingo, 27 de septiembre de 2015

Nova convocatoria

Se ti es dos que che gusta ler que non queres que se acabe nunca o libro,
entón xa podes APUNTARTE
Pero se aínda tes dúbidas, escoita o que conta
A que esperas?

martes, 30 de junio de 2015

Y al volver la vistas atrás...

...por este curso de la mano de una compañera -Inma- que se incorporó a estas filas lectoras durante este curso que ya termina. Es ella la que pone un emocinado colofón sobre lo que han significado para ella estas tertulias literarias de los martes por la tarde.
Os dejo, ya, con sus palabras:

"… Y llegó junio ¡Por fin! Echaremos algunas cosas de menos, pero sobre todo las reuniones del club de lectura de los martes por la tarde.
   
Entre cafés y bizcochos, comenzamos con El Señor Pip de Lloyd Jones en noviembre y todas las lectoras nos trasladamos a Bougainville, una isla de Nueva Guinea. En un contexto de guerra civil, veintitantos niños logran evadirse de la barbarie gracias a las clases del Señor Pip, refugiándose en la Inglaterra victoriana de Grandes Esperanzas, de Charles Dickens.
    Una vez comentado el libro, las chicas del club de lectura nos quedamos con la idea de que “la imaginación nos ayuda a sobrevivir”, en suma, la literatura puede cambiar las vidas.
    Llegan las cinco y media de un martes de diciembre y la biblioteca se llena, esta vez, de casadielles y cafés.
    Abordamos 14 de Jean Echenoz.

Las primeras páginas resultaron idílicas: de la mano del protagonista Anthime damos un paseo en bici por las lomas de La Vendée, en la Región del Loira. Pero… el toque de campanas anunciaba la cruenta y sanguinaria Primera Guerra Mundial. La ambición de las potencias imperialistas intentaba controlar las mejores colonias.
    Léxico rico, sintaxis compleja, descripciones minuciosas y detallistas al modo de los cuadros puntillistas de Darío de Regoyos, todo presentado en escenas o “flashes” que nos llevan a sentir la cruda realidad de la “guerra de las trincheras”.
    A todas nos llegó a la médula el libro. A unas más que a otras, ya que algunas catalogaban al autor como un “pijo burgués”.
    Degustando pastelillos viajamos hasta Irán con Azar Nafisi, con su obra Leer Lolita en Teherán.


    Con la autora sentimos el peso de la Revolución Islámica, su intolerancia, su intransigencia… Las chicas del club nos pusimos el burka, no nos maquillamos, no nos reíamos por la calle, no bailábamos… fuimos también víctimas, a través de la lectura, de un régimen totalitario islamista.
    La intertextualidad jalona toda la obra de Nafisi: Las mil y una noches, Lolita de Nabokov, El gran Gatsby de Fitzgerald, Madame Bovary de Gustave Flaubert, Daisy Miller de Henry James… Se alude también a Salman Rushdie (recordemos sus Versos satánicos, censurado y perseguido en Irán).
    En este clima, Nafisi, profesora de literatura, reúne en la clandestinidad a un grupo de alumnas para comentar diferentes novelas. En este caso, las lectoras del club vemos la literatura como NECESIDAD, como INSUBORDINACIÓN, como REBELDÍA ante la situación político-social que les tocó vivir. Viven una situación de “EGOFAGIA” (los “egófagos” son aquellos déspotas que se apoderan de la vida de los demás y que nos dicen lo que tenemos que hacer, cómo vivir, cómo pensar…). Ellas vivían no como entes individuales, sino a través de su carcelero: el régimen islamista (Jomeini).
    Desde luego, sí empatizamos con estas mujeres y, más aún, cuando, sumergidas en esta lectura, el 7 de enero de 2015 mueren doce personas en el atentado contra el semanario satírico “Charlie Hebdo”, de París ¡Nos salpicó a todas!
   Las tejas de almendra endulzan, en esta ocasión, el libro del filósofo francés Michel

Serres, Pulgarcita. Aquí nos presenta una sociedad totalmente conectada a través  de las redes sociales, en la que los jóvenes tienen con sus “pulgares” acceso prácticamente a todo.
   Serres nos hizo cuestionarnos, con su libro, el papel del profesor. ¡Cómo podemos seguir enseñando con espacios tan arcaicos como aulas, patios…, con herramientas tan obsoletas como libros, apuntes…! Parece que ya no podemos ser solo transmisores de conocimientos desde la palestra, pero… quizás sí… seleccionadores, conductores…
   Llega otro martes de febrero, y las carcajadas y los guiños llenan nuestra biblioteca con olor a café recién hecho.
Enrique Gallud con su Historia estúpida de la literatura no deja títere con cabeza. Intenta desmitificar gran parte de la literatura desde los clásicos como Góngora con su culteranismo, pasando por Cervantes, Galdós, Carlos Arniches,Lorca…, entre otros.
   En marzo leímos Sostiene Pereira, de Antonio Tabucchi. Todas sostenemos que nos agradó este libro, sostenemos que nos pareció acertada la crítica a la dictadura salazarista en Portugal, que termina con la Revolución de los Claveles el 25 de abril de 1974.
Sostenemos que Pereira, el protagonista, un periodista “de poca monta”, experimenta a lo largo del relato una metanoia, es decir, unatransformación interior que lo convierte en un valiente periodista comprometido con el momento político que le tocó vivir. 
 Con una suntuosa y libresca tarta de cumpleaños nos adentramos en el Estado de Guerrero, en México- Ladydi-. Las serpientes, los alacranes, las hormigas picadoras, los campos de amapola de opio… nos rodearon. Y esto no fue lo peor…
Aún tenemos grabados en nuestra retina
los robos de niñas para abusar de ellas como esclavas sexuales, drogándolas, acabando con su inocencia y sus vidas. De nuevo, la víctima es la mujer, en este caso, las niñas que se ven abocadas a la ignorancia, al machismo, a la sumisión, a la injusticia, a la barbarie.
   En mayo, nos encontramos con “una puerta” que no se abre La puerta, de Magda Szabó. Esta escritora nos presenta a lo largo de 20 años la relación de amor-odio entre dos personalidades opuestas: Magda –la señora- y Emerenc –la criada- .
  
El personaje de Emerenc suscitó opiniones encontradas entre las lectoras del club de lectura: la convertimos en un personaje real al que nos enfrentamos.
   En junio, abordamos los diferentes cuentos de Mercedes Leobalde, incluidos en el libro Funambulistas. De la amplia variedad que nos ofreció la autora, nos quedamos con aquellos en los que se mostraba el maltrato a la mujer (“Negrón” “Escrita a man”, “os cogomelos da risa”, “Mobiliario urbano”…) y la sumisión de esta al marido en cuentos como “Estimada Elena Francis” o “E a señora Francis era un señor”.
   Tengo que agradecer a mis compañeros de tertulia las horas disfrutadas con ellos. Gracias  Mery, Anxos, María Luisa, Celestino, Cuca, Inés, Aurora y, por supuesto, a nuestra gran maestra en el arte de la elección de los libros: Mary Luz. Besos a todos. ¡¡¡Buena lectura y buen verano!!!"

¡Muchas gracias, Inma!
¡Feliz verano lector!

martes, 23 de junio de 2015

Viaxe literaria a Celanova

A finais do mes de maio, como colofón e recompensa polo esforzo, o alumnado do Club de lectura e dúas profesoras do IES Xoán Montes realizamos unha viaxe literaria a Celanova, onde puidemos visitar a casa do poeta Curros Enríquez, o Mosteiro de San Salvador, co oratorio visigodo de San Miguel, e a biblioteca do actual IES, antigo scriptorium do mosteiro. Pola tarde realizamos un roteiro literario recitando poemas dos principais poetas de Celanova e dirixímonos ao pobo de Vilanova dos Infantes, aldea natal do escritor Xosé Luís Méndez Ferrín. A experiencia foi moi satisfactoria e a resposta dos rapaces mellor da esperada, mesmo gran parte deles agradecéronnos ao día seguinte a oportunidade que lles déramos. Esperamos poder repetir esta actividade nos próximos anos.
Roteiro literario on PhotoPeach

lunes, 15 de junio de 2015

O veleno da risa, de Jaureguizar

Non somos máis que o resultado do noso pasado. Jaureguizar sábeo ben e aí está, nas súas verbas “contando historias de sitios que non se coñecen”. De forma amena e sen grandes esforzos, tras ler o libro O veleno da risa, o alumnado do 1º ciclo fixo un animado percorrido polas rúas da súa cidade, non sempre ben coñecida por tod@s, tras as pistas dun ladrón con tantas ansias de cultura como de riquezas. 
O autor, ao noso entender, escribe cunha intención pedagóxica clara, algo que de ninguna maneira está reñido coa aventura e o misterio. É por iso que temos a certeza de que nos daría a súa aprobación ante a idea de profundizar no coñecemento dos monumentos máis importantes de Lugo que aparecen na súa obra, un marco insuperable, sen dúbida, para unha agradable historia.