Novela de Xadrez, de Stefan Zweig

 

Esta vez limos no club de lectura a edición ilustrada de Novela de xadrez. Nela, Stefan Zweig narra como a presenza do campeón mundial de xadrez chama a atención dalgúns pasaxeiros do barco con destino a Nova York. Estes, intrigados por saber como sería enfrentarse a un axedrecista de tal nivel, propóñense conseguir xogar unha partida con el. É entón cando se cruza no seu camiño o señor B, personaxe a través do cal se relatan as penurias que sufriron os presos do réxime nazi.

Coa súa narración, centrada fundamentalmente no aspecto psíquico do personaxe, Zweig demostra que a violencia psicolóxica pode ser tan terrible coma a violencia física. As ilustracións de Tacluiloa redondean a obra, ofrecendo outra visión da historia orixinal. O resultado é unha novela tan entretenida coma profunda, cuxa lectura recomendo sen dúbida ningunha.

 Por Pilar (1º BAC)

¡Qué blanca más bonita soy!, de Dolf Verroen.

 

Esta vez na reunión do club de lectura do IES Xoan Montes, falamos do libro Qué blanca más bonita soy, escrito por  Dolf Verroen.

Este libro fala da escravitude, xa desde o propio título, dende o punto de vista dunha nena. O libro mostra a normalidade que para a xente da época supoñía a existencia dos escravos, da idea de estatus e tamén o racismo da época. Neste mesmo libro tamén podemos ver moitos prexuizos da época sobre a muller, como o eu papel como nai, de aí que se valore as que teñan grandes peitos. 

O libro é fácil de leer e moi entretido, pero ademáis describe moi ben a sociedade da época. Este libro aparentemente sinxelo, faite reflexionar sobre os erros que cometimos nun pasado non tan lonxano, e que non convén repetir no futuro, aínda que lendo as noticias, que tan a miúdo saltan nos medios de comunicación, sobre conflitos raciais parece que quizá non avanzáramos tanto como pensamos.

Por Saúl (3º ESO)

ATRANCO NO BANCO, de Manuel Núñez Singala

 Ao autor deste libro gústalle a comedia clásica norteamericana, salta á vista.  Temos una parella de atracadores ao estilo de Jack Lemmon e Walter Mathau, os dous bastante paiolos, que pasan o rato facendo xogos de palabras nunha competición absurda. Temos, coma non, un cuñado tacaño que é banqueiro, unha alcaldesa, una rapaza de bon ver, e un atraco onde ninguén é o que parece. O banco semella o camarote dos irmáns Marx con tantas idas e vidas. E todo iso ben remexido para resaltar os abusos da banca en época de crise. É ben sabido que non hai nada como a risa en tempos incertos.

Manuel Núñez Singala é un bon filólogo e un gran comediante, non cabe dúbida. Demóstrao na escena do cambio lingüístico para parecer un malote das Rías Baixas, amoreando seseos e gheadas. Nin o mesmo Aristófanes. Había moito tempo que non me rira tanto.

A Flor Púrpura, de Chimamanda Ngozi

 

     A Flor Púrpura, da nixeriana Chimamanda Ngozi Adichie, nárranos a historia   de Kambili, unha adolescente que, coma nós, ten 15 anos. A súa familia é     adiñeirada, vive nunha fermosa casa, vai a un colexio privado… Aparentemente a   súa vida é feliz, mais o seu pai, un home de negocios moi exitoso, fervente   católico, quere ter unha familia perfecta, que sexa a extensión do seu éxito; para   logralo usa a violencia, contra a súa muller e os seus fillos, Kambili e o seu irmán. 

   Para nós foi un descubrimento a autora, parece como se na literatura, ao igual que ocorre datos macroeconómicos, o continente africano non existise, e menos unha escritora da África Subsahariana.

   Pareceunos un relato moi valente, no que Kambili é quen de cuestionarse a sociedade nixeriana, o patriarcado, a violencia, a relixión, a corrupción política. A autora danos unha visión feminista e reivindicativa dos dereitos das nenas e das mulleres en Nixeria, e por extensión no resto do mundo. 

   Por Olalla (4º ESO)

Nós outras, de Marica Campo e Menchu Lamas

Está claro que o mundo está cambiando, todos o vemos, e xa non hai verdades absolutas nin dogmas definitivos, aquilo que servía para o século XX, xa non serve para o XXI: unha gran corrente atravesa as nosas conciencias e debemos mergullarnos nela para lograr un mundo mellor. As condicións sociais e económicas seguen a mandar neste mundo mercantilista, por suposto, igual que a orixe de cada quen, pero están a xurdir fluxos de pensamento que non impoñen, que non discriminan, que non obrigan. 

Os nosos nenos e nenas viven xa nun mundo global. Deberían empezar a reivindicar as diferencias e a priorizar os sentimentos, os propios e os alleos, sen xulgalos. Chámase RESPETO. 

Neste fermoso libro cargado de cores, de luz, de poemas fráxiles e sinxelos, nótase que as autoras saben do que falan. A tolerancia é a base da Civilización con maiúsculas, dado que cada individuo é diferente e único. Non debemos esquecelo.

In Memoriam , de Pepe Carballude

 Nesta reunión do club, falamos de In Memoriam, de Pepe Carballude. Este libro é unha novela histórica,

que trata sobre unha escavación no antigo parque da cidade, realizada polos  voluntarios da Asociación para a Recuperación da Memoria Histórica, onde se cre que están o corpo dun home fusilado durante a Guerra Civil española. 

Pero, esta escavación fará que xordan á luz vellas loitas e xenreiras, avivando odios que parecían enterrados como o cadáver.

A nós fíxonos ver paralelismos entre este conflito e o que ocorre actualmente en Ucraína, pensamos que o mundo esquece as vítimas, porque as enterran en foxas comúns, como o exército ruso fai cos soldados e civís ucraínos. Polo tanto, pensamos, este libro chama a rememoralos, a non esquecelos, de aí o seu título: In Memoriam

Por Diana (3º ESO)

Sabrina, de Nick Dmaso

 No club de lectura lemos a novela gráfica Sabrina, do autor estadounidense Nick. 

Drnaso. A través das súas ilustracións, Drnaso conta a historia da desaparición dunha moza chamada Sabrina Gallo e o xeito no que esta afecta á xente do seu arredor, en concreto á súa irmá, ao seu mozo e a un amigo deste. A isto xúntase a aparición de teorías conspiranoicas en relación co acontecido nos medios de comunicación e en Internet, o que dana aínda máis aos achegados de Sabrina.

Nick Drnaso exerce unha dura crítica á sociedade actual a través de Sabrina, especialmente á sociedade estadounidense. Faino desde un punto de vista tremendamente pesimista, que aparece reflectido nos sus arrepiantes debuxos. Sabrina é unha novela que, sen dúbida, non te deixará indiferente.

Por Pilar (1º BAC)

Descoñecidos, de David Lozano

 Este libro divídese principalmente en dúas historias, aparentemente sen relación, pero as cales se enlazan nun punto do libro.

Unha delas fálanos de Lara, unha rapaza que ten unha cita cun rapaz que coñeceu por internet. A outra historia preséntanos unha policía e un forense na escena do que parece un suicidio.

A idea principal do texto é bastante boa, pero o desenvolvemento desta deixa bastantes incongruencias. Por exemplo, Lara só lle contou os detalles da súa cita a unha das súas amigas, por medo a que o seu ex se decatase, pero non tivo reparos en publicar nas redes frases coma: "esta será a noite da miña vida". Na outra historia tamén podemos ver cousas bastante incoherentes. Un exemplo disto podémolo ver no comportamento da policía; pois, sen ningún tipo de probas ou razón lóxica e contra o dictame do forense, ela concluíu que non foi un suicidio, senón un asasinato. Tamén podemos ver incoherencias no carácter dos persoaxes e na súa evolución. Por exemplo, na primeira metade do libro, Lara amósase extremadamente desconfiada e temerosa, como demostra cando, durante a primeira metade da cita, vixía a porta do Mc'Donals onde quedaron, por se aparecía o seu ex. Pola contra, mais tarde amósase moito máis confiada e olvida completamente ao seu ex. O carácter do "malo" do libro tamén é moi incoherente, pois parece unha persoa completamente normal, pero en realidade é un psicópata que leva 6 meses preparando o seu plan e finxindo; pero nos momentos máis cruciais e decisivos mostra dúbidas e sentimentos.

Por outra banda, no clímax da historia, o autor fai un flashback que non aporta nada á historia e refrea o ritmo desta.

Aínda que o libro conteña todos estes problemas, eu disfrutei en xeral dunha primeira lectura; pero se o que buscades é un bo libro de intriga ou misterio, este libro non é o máis recomendable.

Por Saúl, 3º ESO